slide overlay

Pastoraat kinderen/jongeren

  • 1. Wat moet ik doen als ik merk dat het met een kind of jongere (in ons jeugdwerk) niet goed gaat?

    Als je je zorgen maakt over een kind of jongere is het belangrijk dit serieus te nemen. Lees hier meer over welke stappen je kunt nemen zodat je op een zorgvuldige manier contact legt met het kind zelf, de ouders en/of de hulpverlening.

    Kijk voor een uitgebreide toelichting op de pagina Jeugdpastoraat

  • 2. Hoe zorg je voor veilig jeugdwerk?

    JOP heeft hier een speciale website voor ontwikkeld met meer achtergrond over veilig jeugdwerk en een stappenplan

  • 3. Wat is autisme en hoe kan ik ermee omgaan?

    Over autisme en hoe je daarmee kunt omgaan is veel te vinden op internet. JOP heeft een aantal links naar interessante websites verzameld die je verder kunnen helpen

  • 4. Hoe ga ik met kinderen en jongeren in gesprek over een heftige actualiteit (zoals bijvoorbeeld een terreuraanslag of ander geweld)?

    De wereld schrikt op na een terreuraanslag. Schokkende beelden gaan de wereld over. Nieuwsberichten en opinieprogramma's vullen de huiskamers via social media, tv, nieuwssites en krant. Dat ontgaat ook kinderen en tieners niet. De kans is groot dat ze via social media zelfs meer voorbij zien komen dan wij. Advies voor alle ouders, leraren en anderen die met kinderen te maken hebben: praat erover. Hieronder 10 tips van de Kindercorrespondent.

    1) Praten is belangrijk, luisteren nog meer.
    Elk kind is verschillend en gaat ook verschillend met heftig nieuws om. Stel daarom vragen en laat het kind vooral zelf vertellen. Wat heb je gezien, gehoord of gelezen? Wat vind je ervan? Het kind moet het gesprek leiden. Dat kan informeel tijdens de afwas, maar bijvoorbeeld ook tijdens het middageten. Beter niet vlak voor kinderen gaan slapen. Geef ze de ruimte om zelf te vertellen, laat weten dat jij het belangrijk vindt dat het kind gedachten en gevoelens deelt.


    2) Geef emoties en angsten een plek.
    Het is logisch dat kinderen verdrietig, boos of angstig zijn. Juist daarom is het belangrijk gevoelens te uiten en bespreken. Door over het nieuws te praten, tekenen of schrijven, geven kinderen gebeurtenissen een plek.


    3) Benadruk de zeldzaamheid.

    Onthoud dat dingen die in het nieuws komen, vaak dingen zijn die zelden of nooit gebeuren. Een aanslag als deze komt bijna nooit voor, mede daarom is het groot nieuws en wordt er overal over gepraat. Er zijn veel cameraploegen, fotografen en verslaggevers in Parijs en je ziet er dus veel over op TV en social media. Daarom lijkt het misschien dat het overal gevaarlijk is, maar op de meeste plekken is het hartstikke veilig. Zeker in Nederland.


    4) Blijf bij de feiten.

    Vooral op social media is niet alles wat geschreven wordt waarheid. Kinderen zijn nieuwsgierig en willen vaak heel praktische dingen weten. Beantwoord alleen de vraag die een kind stelt. Als kinderen meer willen weten, gaan ze vanzelf verder vragen. Wie zijn de daders? Dat zijn terroristen; mensen die expres geweld gebruiken, meestal om aandacht te krijgen. Geef eerlijke antwoorden, nuanceer, en stel gerust. Maak het niet dramatischer dan het is, maar ook niet minder erg. Kinderen hoeven niet alle gruwelijke details te weten. Als ze toch iets tegenkomen, laat ze er dan zelf over vertellen.


    5) Benoem ook positieve dingen.

    Vertel bijvoorbeeld dat hulpverleners de slachtoffers helpen, dat de politie er alles aan doet om de daders te pakken en te zorgen dat dit niet nog een keer gebeurt. Benadruk dat bijna alle mensen op de wereld zijn boos over de aanslagen. Presidenten, koningen, vluchtelingen, boeddhisten, moslims, katholieken en de buurvrouw.


    6) Bied perspectief.
    Waarom doen mensen zoiets, is een logische vraag. Vaak hebben kinderen zelf al een antwoord, ze weten en bedenken meer dan de meeste volwassenen denken. Zoals een kind van 11 mij eerder vertelde over IS: ‘Ze willen mensen bang maken en ze willen aandacht. Door verschrikkelijke dingen te doen zorgen ze dat iedereen over ze praat.’ Het zijn terroristen die een aanslag plegen, ze willen zorgen voor terror. Als ouder of volwassene hoef je trouwens niet op alle vragen antwoord te hebben. ‘Er is nog veel onduidelijk’, is ook een antwoord. Naar het kind luisteren is vaak al genoeg.

    7) Speel een positieve rol.
    Bijvoorbeeld door zelf terughoudend te zijn met het bekijken en delen van (gewelddadige) beelden. Als kinderen geconfronteerd worden met onrecht, willen ze vaak iets doen en hun stem laten horen. Ze kunnen een tekening maken of een verhaal schrijven of een reactie of mening posten op social media. Ook helpt het om te zien of horen wat andere kinderen vinden, bijvoorbeeld tijdens een groepsgesprek, in het Jeugdjournaal of Kidsweek en 7days. Zo zien kinderen dat ze niet de enige zijn met angst, boosheid of andere emoties.

    8) Filter het nieuws.
    Wat wil een kind wel zien en wat niet? Vaak kunnen ze dat prima zelf aangeven. Het gaat niet alleen om tv-programma’s, maar ook om Facebook, Twitter en Instagram. Zeker met oudere kinderen kun je samen hun accounts op sociale media filteren, zodat ze bepaalde bronnen niet ontvangen of dat filmpjes niet automatisch opstarten.

    9) Kijk minder nieuws in het bijzijn van je kind. Houd je kind een tijdje weg van het nieuws als je merkt dat het te angstig wordt. Doe dat op een creatieve manier, want verbieden helpt niet, dan wakker je de interesse juist aan. Leg de krant onder op een stapel, of ga toevallig net eten op het moment dat het nieuws begint.

    10) Doe ook iets vrolijks!
    Vergeet niet dat er ook veel leuke dingen zijn om te doen of aan te denken. Doe een spelletje, kijk een leuke film, vertel een vrolijk verhaal en geef elkaar een knuffel. Het helpt en niet alleen voor kinderen.


    Andere websites met tips:

     

Nieuwsbrief

Blijf op de hoogte van JOP. Meld je hier aan.

jop.nl maakt gebruik van cookies.
De website van JOP gebruikt cookies en daarmee vergelijkbare technieken om de kwaliteit van de website te verbeteren en jou een optimale bezoekerservaring te bieden. Deze gegevens zijn anoniem gemaakt. Soms wordt echter inhoud getoond van Facebook, YouTube en Twitter. Deze social media gebruiken hun cookies ook om advertenties te tonen.